17

چون خار مغیلانم در وادی حیرانی

در زلف تو میگردم دنبال پریشانی

دستان تو را جویم در باغ نوازش ها

زان باغ نمییابم جز بی سروسامانی

این خانه بدون تو بی گل شد و بی ایوان

این خانه بدون تو رو کرده به ویرانی

پرچین و شکن گشته بوی خوش موهایت

سهم دل من از آن چین است به پیشانی

.

فاطمه نادریان